تاریخچه الماس مصنوعی
Feb 16, 2023
پیام بگذارید
الماس مصنوعی 68 سال است که متولد شده است. در این مدت افراد به طور مستمر روند را بهبود بخشیده و به نتایج خوبی دست یافته اند
1، افسانه الماس
الماس شفاف کریستالی با بالاترین سختی از جذابیت خاصی برخوردار است. اولین الماس 4000 سال پیش در بستر رودخانه منطقه گلکوندا در هند پیدا شد. محتوای الماس در طبیعت کمیاب نیست، اما اغلب در لایه های عمیق تری پنهان می شود. بنابراین یونانیان باستان معتقد بودند که الماس ها تکه هایی از ستاره ها هستند، رومیان باستان معتقد بودند که الماس اشک خدایان است و هندی ها معتقد بودند که الماس مقصد رعد و برق است.
هندوهای باستان از الماس به عنوان چشم مجسمه استفاده می کردند و معتقد بودند که الماس می تواند از پوشنده آن در برابر خطر محافظت کند. در زمان های قدیم، پوشیدن الماس برای افزایش قدرت، شکست ناپذیری و شجاعت در نظر گرفته می شد. یک الماس کوچک یک هدیه عالی برای مردان و زنان است. کلمه الماس از کلمه یونانی "آداماس" گرفته شده است که به معنای تسخیر ناپذیر یا تسخیرناپذیر است.
الماس سنگ اصلی الماس است. هنگامی که یک الماس به سطح جواهر می رسد، می توان آن را الماس نامید. جواهرات هوشمند از انکسار الماس برای پردازش و تراش الماس استفاده می کنند و آن را براق می کنند و تبدیل به الماس روی انگشترهای دخترانه می شوند. برای تولید 1 قیراط الماس باید 250 تن سنگ خام استخراج شود. و خود الماس برای تبدیل شدن به یک گردنبند زیبا یا بخشی از انگشتر نیاز به بازکاری زیادی دارد.
2، آلوتروپی
فیزیکدان نیوتن زمانی مشکوک بود که الماس یک ماده قابل احتراق است. شیمیدانان فرانسوی Macquer (PJ 1718-1784) و Cadet (IC1731~1799) آزمایشاتی را روی سوزاندن الماس در هوا در دمای بالا انجام داده اند.
در سال 1772، شیمیدان لواسی و آنها به طور مشترک آزمایش را تکرار کردند و ثابت کردند که حتی اگر الماس با هوا تماس نداشته باشد، حتی اگر گرم شود نمی تواند بسوزد. با این حال، زمانی که الماس در تماس با هوا یا اکسیژن است، زمانی که الماس توسط یک کندانسور بزرگ گرم می شود، می سوزد. نقطه اشتعال الماس در اکسیژن خالص 720 تا 800 درجه است و نقطه اشتعال در هوا فقط 850 تا 1000 درجه است. در سال 1797، شیمیدان اسمیتسون تنانت فاش کرد که الماس ماده ساده ای از کربن است. مشخص شده است که گاز تولید شده توسط احتراق الماس دقیقاً مشابه گازی است که از احتراق زغال چوب تولید می شود.
از گرمای احتراق، گرمای احتراق گرافیت 393 51 کیلوژول بر مول است، در حالی که گرمای احتراق الماس 395.41 کیلوژول بر مول است. بنابراین گرافیت در دما و فشار معمولی پایدارتر از الماس است. در سال 1799 شیمیدان فرانسوی مولوو یک الماس را به گرافیت تبدیل کرد. البته، در شرایط عادی، الماس هنوز به طور پایدار وجود دارد و مردم نگران تبدیل شدن آن به گرافیت نباشند. آزمایش تبدیل الماس به گرافیت تفکر معکوس مردم را تحریک کرده است. آیا می توانیم گرافیت را به الماس تبدیل کنیم؟ از آن زمان، مردم علاقه زیادی به نحوه تبدیل گرافیت به الماس نشان دادند.
3، تلاش مواسان
شیمیدان فرانسوی موسان (H.{0}}) اولین شیمیدانی بود که سعی کرد الماس را سنتز کند. او از واکنش تجزیه نوری جایگزینی فلوئور برای تولید الماس استفاده کرد و نتیجه کربن آمورف بود. در آن زمان دانشمندان شرایط سنتز الماس را نمی دانستند و شروع به مطالعه شرایط طبیعی تشکیل الماس کردند. در سال 1890، شیمیدان فرانسوی Daubrey (GA 1814-1896) فرآیند تشکیل الماس را در طبیعت مطالعه کرد و اشاره کرد که الماس باید در دمای بالا و فشار بالا تشکیل شود. با توجه به ماهیت الماس، ممکن است در محیط مایع یا حداقل در محیط نرم تشکیل شوند. در سال 1892، شیمیدان فرانسوی فریدل (C. 1832-1899) بسیاری از الماس های ظریف را از شهاب سنگ های موجود در آریزونا، ایالات متحده کشف کرد.
مواسان شهابسنگها، شهابسنگها و سنگهای الماسدار را مطالعه کرد و دریافت که علاوه بر الماس، حاوی گرافیت و کربن بیشکل نیز هستند. پس از این مطالعات، مواسان متقاعد شد که الماس توسط گرافیت و کربن آمورف در یک محیط حاوی آهن تشکیل شده است.
بنابراین او روش زیر را برای ساخت الماس اختراع کرد: آهن فلزی را در بوته گرافیتی در کوره الکتریکی حرارت داد تا آن را ذوب کند، و آهن مذاب را با کربن اشباع کرد. سپس آهن مذاب را در آب سرد بریزید. هنگامی که آهن کربن دار به سرعت سرد می شود، ابتدا فلز بیرونی جامد می شود که باعث ایجاد فشار زیادی در داخل فلز می شود. الماس را می توان با حذف آهن از جامد با اسید بدست آورد.
مواسان در 6 فوریه 1893 نتایج آزمایش الماس مصنوعی را به آکادمی علوم گزارش کرد که از همه جنبه ها شور و هیجانی ایجاد کرد. فرانسوی ها به عنوان اولین الماس مصنوعی، آن را «رجنت» نامیدند و به عنوان ارزشمندترین گنج در موزه لوور جمع آوری کردند. سپس شوق الماس مصنوعی جهان را تکان داد.
با این حال، همه اینها با وضعیت واقعی فاصله زیادی دارد. اگرچه تجهیزات آزمایشی بهبود یافته، روشهای جدید زیادی مورد بررسی قرار گرفته و میزان مواد اولیه افزایش یافته است، اما نتایج رضایتبخشی به دست نیامده است. الماس مصنوعی نه تنها اندازه کوچکی دارد، بلکه رنگ تیره نیز دارد. در آن زمان یکی از بزرگترین و تقریباً بی رنگ ترین بلورهای کوچک با قطر کمتر از یک میلی متر وجود داشت.
4، سنتز الماس
مواسان فقط یک بار آزمایش الماس مصنوعی را انجام داد و دیگر هرگز آن را انجام نداد. به دلیل سود تجاری عظیم و ارزش صنعتی الماس، بسیاری از شرکت ها و گروه های شرکتی دانشمندانی را سازماندهی کرده اند تا آزمایش الماس مصنوعی Mohs را تکرار کنند، به این امید که دستاوردهای تحقیقات علمی را به تولید صنعتی تبدیل کنند، اما هیچ یک از آنها موفق نشدند. (بنابراین برخی افراد گمان می کنند که الماس مصنوعی که با موفقیت به دست آمده یک الماس طبیعی است).
در سال 1955، دانشمند آمریکایی برق عمومی FP Bundy و هال و همکاران. الماس سنتز شده در 1650 درجه و فشار اتمسفر 95{3}}. در شرایط مشابه، محصول بارها با موفقیت تکرار شده است. از طریق آزمایش های مختلف فیزیکی و شیمیایی، الماس بودن آن تایید شده است. پس از آن، روش های تولید الماس مصنوعی بی پایان است. دانشمندان همچنین فناوری الماس مصنوعی را با استفاده از فلز مذاب (نیکل، کروم، منگنز، آهن، کبالت و غیره) به عنوان کاتالیزور تحت فشار بالا 5-100 کیلوبار و دمای بالا 1200-2400K مورد بررسی قرار دادهاند. در حال حاضر، الماس های 10-قیراط قابل سنتز هستند.
اخیراً دانشمندان توانسته اند از خاکستر حیوانات خانگی مرده الماس مصنوعی تولید کنند. آنها آن را "LifeGem" می نامند، که یک گوهر یادبود با کیفیت از حیوان گرانبهای شما است. الماس واقعی را می توان از کره بادام زمینی نیز تهیه کرد. با این حال، ساخت این الماس به تجهیزات علمی بسیار پیچیده ای نیاز دارد و می تواند دما و فشار بالا را تحمل کند، بنابراین عجله به سوپرمارکت برای خرید تمام کره بادام زمینی در حال حاضر کاملاً غیر ضروری است. از نظر دانشمندان علم مواد، الماس فقط یک کریستال از کربن نسبتا خالص است و چیز خاصی وجود ندارد.
ارسال درخواست
