تجزیه و تحلیل فرآیند لحیم کاری فلزات گرانبها

فلزات گرانبها عمدتاً به طلا، نقره، پالادیم، پلاتین و سایر مواد اشاره دارند که دارای هدایت الکتریکی خوب، هدایت حرارتی، مقاومت در برابر خوردگی و دمای ذوب بالا هستند. آنها به طور گسترده ای در ساخت قطعات مدار باز و بسته در تجهیزات الکتریکی استفاده می شوند.

 

 

مشخصات لحیم کاری فلزات گرانبها:
به عنوان مواد شوک الکتریکی، فلز گرانبها دارای ویژگی مشترک منطقه لحیم کاری کوچک است، که مستلزم آن است که فلز لحیم کاری مقاومت خوبی در برابر ضربه، استحکام بالا، مقاومت در برابر اکسیداسیون خاص داشته باشد و می تواند در برابر حمله قوس مقاومت کند، اما ویژگی های مواد تماس و عملکرد الکتریکی اجزا را تغییر نمی دهد. . با توجه به محدودیت ناحیه لحیم کاری الکتروشوک، سرریز فلز پرکننده مجاز نیست. پارامترهای فرآیند لحیم کاری باید به شدت کنترل شوند.

بیشتر روش های گرمایشی را می توان برای لحیم کاری فلزات گرانبها استفاده کرد. لحیم کاری شعله معمولاً برای مجموعه های تماسی بزرگتر استفاده می شود. لحیم کاری القایی برای تولید انبوه مناسب است. لحیم کاری مقاومتی را می توان با جوشکار مقاومت معمولی انجام داد، اما جریان کمتر و زمان لحیم کاری طولانی تر باید انتخاب شود، بلوک کربن می تواند به عنوان الکترود استفاده شود. لحیم کاری کوره زمانی قابل استفاده است که تعداد زیادی از اجزای تماسی به طور همزمان لحیم کاری شوند یا زمانی که چندین کنتاکت روی یک جزء لحیم کاری شده باشند. فلزات گرانبها در جو با روش های رایج لحیم کاری می شوند. کیفیت اتصالات به دست آمده ضعیف است و لحیم کاری خلاء منجر به اتصالات با کیفیت بالا و بدون تأثیر بر خود ماده می شود.

انتخاب فلز پرکننده برای لحیم کاری فلزات نجیب:
لحیم‌های مبتنی بر نقره و مس عمدتاً برای لحیم کاری طلا و تماس‌های آلیاژ آن استفاده می‌شوند که نه تنها هدایت الکتریکی درز لحیم کاری را تضمین می‌کند، بلکه خیس شدن آن را آسان می‌کند. اگر نیاز رسانایی اتصال برآورده شود، می توان از لحیم کاری حاوی Ni، Pd، Pt و سایر عناصر استفاده کرد. همچنین می توان از فلزات پرکننده لحیم کاری با آلیاژهای نیکل و کبالت و مقاومت در برابر اکسیداسیون خوب مانند فلز پرکننده Ag-cu-Ti در دمای لحیم کاری که بیش از 1000 درجه سانتیگراد نباشد استفاده کرد.

اکسید نقره تولید شده روی سطح نقره پایدار نیست و به راحتی می توان لحیم کاری کرد. لحیم کاری Sn-Pb با محلول آبی کلرید روی یا رزین می تواند به عنوان عامل لحیم کاری برای لحیم کاری نقره استفاده شود. لحیم نقره اغلب برای لحیم کاری استفاده می شود، با بوراکس، اسید بوریک یا مخلوط آنها به عنوان فلز پرکننده. لحیم کاری های مبتنی بر نقره مانند B-Ag61CuIn، B-Ag59CuSn و B-Ag72Cu عمدتا برای لحیم کاری خلاء نقره و تماس های آلیاژ نقره آن استفاده می شود.

لحیم کاری کنتاکت‌های پالادیوم را می‌توان با حلال‌های مبتنی بر طلا یا نیکل که به راحتی تشکیل می‌شوند یا با لحیم‌های بر پایه نقره، مس یا منگنز انجام داد.

لحیم کاری پلاتین و تماس های آلیاژ پلاتین آن، لحیم کاری های مبتنی بر نقره، مس، بر پایه طلا یا بر پایه پالادیوم به طور گسترده استفاده می شود. لحیم کاری B-Au70Pt30 انتخاب شده است که نه تنها رنگ پلاتین را تغییر نمی دهد، بلکه می تواند به طور موثر دمای ذوب مجدد را بهبود بخشد و استحکام و سختی مفصل لحیم کاری را افزایش دهد. لحیم کاری B-Ti49Cu49Be2 در صورتی در دسترس است که کنتاکت های پلاتین مستقیماً روی آلیاژ Kovar لحیم شوند. برای کنتاکت های پلاتین که در محیط های غیر خورنده در دمای بیش از 400 درجه سانتیگراد کار می کنند، لحیم کاری مسی بدون اکسیژن خالص با هزینه کم و عملکرد فرآیند خوب باید ترجیح داده شود.

قبل از لحیم کاری باید قطعات جوش مخصوصاً قطعات تماس را بررسی و احساس کرد. کنتاکت هایی که از ورق منگنه شده اند یا از لت ها جدا شده اند نباید با پانچ یا برش تغییر شکل دهند. سطح لحیم کاری کنتاکت که در اثر برهم زدن، فشار دادن دقیق و آهنگری ایجاد می شود باید صاف باشد تا از تماس خوب با سطح صاف تکیه گاه اطمینان حاصل شود. سطوح قطعاتی که قرار است جوش داده شوند یا با هر شعاع دیگری باید به طور یکنواخت با یکدیگر مطابقت داشته باشند تا از عملکرد مویرگی مناسب در حین لحیم کاری اطمینان حاصل شود.

قبل از لحیم کاری کنتاکت های مختلف، لایه اکسید روی سطح جوش را باید با روش های شیمیایی یا مکانیکی جدا کرد و سطح جوش را به دقت با بنزین یا الکل تمیز کرد تا گریس، گریس، گرد و غبار و کثیفی که مانع خیس شدن و خیس شدن می شود، پاک شود. جریان.

برای جوشکاری های کوچک، برای اطمینان از عدم جابجایی در حین بارگذاری کوره، بارگذاری فلز پرکننده و سایر فرآیندهای جابجایی، از چسب ها برای پیش موقعیت استفاده کنید. چسب های مورد استفاده نباید آسیبی به لحیم کاری وارد کنند. برای جوشکاری های بزرگ یا کنتاکت های خاص، مونتاژ مونتاژ باید با استفاده از گیره های برجسته یا شیارهایی برای تثبیت جوش انجام شود.

به دلیل رسانایی حرارتی خوب مواد فلزی گرانبها، میزان گرمایش باید با توجه به نوع ماده تعیین شود. سرعت سرد شدن باید به طور مناسب کنترل شود تا تنش اتصال لحیم کاری یکنواخت باشد. روش گرمایش باید قطعات لحیم کاری را قادر سازد که همزمان به دمای لحیم کاری برسند. برای کنتاکت های کوچکتر فلزات گرانبها، باید از حرارت دادن مستقیم خودداری شود و می توان گرمایش رسانا را با قطعات دیگر انجام داد. مقدار معینی فشار باید روی کنتاکت ها اعمال شود تا در حین ذوب شدن و جاری شدن لحیم کاری، ثابت بماند. به منظور حفظ استحکام پایه‌های تماسی یا تکیه‌گاه‌ها، باید از بازپخت خودداری شود و ممکن است حرارت دادن به سطح سطح لحیم کاری محدود شود، مثلاً با تنظیم موقعیت شعله، لحیم کاری القایی یا مقاومتی. علاوه بر این، برای جلوگیری از حل شدن فلزات گرانبها در فلز پرکننده لحیم کاری، می توان اقداماتی مانند کنترل مقدار فلز پرکننده لحیم کاری، اجتناب از حرارت دادن بیش از حد، محدود کردن زمان لحیم کاری در دمای لحیم کاری و توزیع یکنواخت گرما انجام داد.