طراحی ابزارهای الماسی متصل به رزین

چرخ سنگ زنی الماس باند رزینی به دلیل خود تیز بودن خوب، لاشه انعطاف پذیر و برش آسان آن به طور گسترده برای ماشینکاری دقیق مواد دشوار ماشین کاری استفاده می شود.

ابزارهای الماس باند رزین بر اساس پنج جنبه زیر طراحی می شوند:
(1) پیوند باید خوب باشد. بایندر می تواند به طور یکنواخت بر روی سطح ساینده توزیع شود، ساینده را محکم در ابزار ساینده نگه دارد و محکم به زیرلایه بچسبد، که نه تنها از ریزش زودرس ماده ساینده جلوگیری می کند، بلکه از جدا شدن ماده ساینده و ماتریس نیز جلوگیری می کند، بنابراین اطمینان حاصل می شود که ایمنی تولید
(2) راندمان سنگ زنی بالا، مقاومت در برابر سایش خوب و پایان ماشینکاری خوب (یا زبری سطح). بایندر رزین به دلیل خاصیت ارتجاعی و شکنندگی خود تیز شوندگی خوب، بدون انسداد و مقاومت ضعیف در هنگام سنگ زنی دارد. بنابراین، در تحقیق و طراحی فرمول بندی بایندر، باید هم راندمان سنگ زنی بالا و هم مقاومت در برابر سایش بالا را با فرض اطمینان از نیاز به پرداخت در نظر بگیریم. فرمولاسیون بایندر بسیار حیاتی است. برای انتخاب نسبت بهینه بایندر، هم راندمان آسیاب بالاتر و هم مقاومت به سایش بهتر باید برآورده شود. تنها زمانی که هر دو در نظر گرفته شوند، می توان الزامات فرآیند سنگ زنی را تضمین کرد و کاهش هزینه را به دست آورد.
(3) مقاومت در برابر حرارت بهتر است. اگر مقاومت حرارتی بایندر ضعیف باشد، ابزار ساینده دمای بالا را تحمل نمی کند و در فرآیند استفاده به سرعت مصرف می شود. حتی به دلیل اینکه حرارت سنگ زنی بسیار زیاد است، ابزار ساینده می سوزد، ترک می خورد، حلقه می شود و غیره. از این رو،
الف. کلاسورهایی با مقاومت حرارتی خوب انتخاب کنید و پرکننده های مناسب را برای بهبود مقاومت حرارتی آنها اضافه کنید.
B هر زمان که ممکن است برای بهبود دوام ابزار سنگ زنی، آسیاب مرطوب با مایع خنک کننده.
C در صورت استفاده از آسیاب خشک، خوراک را تا حد امکان کوچک کنید تا دوام ابزار آسیاب افزایش یابد.
(4) استحکام بایندر باید زیاد باشد. استحکام بایندر تأثیر مستقیمی بر راندمان سنگ زنی، اندازه ساییدگی، کیفیت قطعه کار و عملکرد ایمنی ابزار ساینده در حال استفاده دارد. بنابراین عوامل موثر بر استحکام بایندر باید شناخته شوند.
عوامل اصلی موثر بر استحکام بایندر عبارتند از:
افزودن پرکننده باعث افزایش یا کاهش استحکام بایندر می شود. اکثر پرکننده ها استحکام مکانیکی را افزایش می دهند و با افزایش مقدار اضافه شده به محدوده مشخصی افزایش می یابند، اما نسبت سایش کاهش می یابد. برخی از پرکننده ها، مانند گرافیت و دی سولفید مولیبدن جامد، در صورت افزودن استحکام را کاهش می دهند. بنابراین، پرکننده ها باید به طور منطقی با توجه به الزامات انتخاب شوند.
B چگالی شکل دهی (یا تخلخل) ماده ساینده بر استحکام باند تأثیر می گذارد. اگر چگالی شکل دهی ابزار ساینده کم و تخلخل زیاد باشد، استحکام اتصال کم است و بالعکس. بنابراین، پارامتر تخلخل ابزار سنگ زنی باید به طور منطقی طراحی شود.
دمای سخت شدن و دمای سخت شدن ثانویه ابزار ساینده C و همچنین منحنی افزایش دما بر استحکام بایندر تأثیر می گذارد.
(5) سختی بایندر باید مناسب باشد و مقاومت در برابر سایش باید خوب باشد. استحکام بایندر باید با نرخ سایش ساینده الماس (یا cBN) مطابقت داشته باشد. چسب نباید خیلی سریع فرسوده شود تا باعث شود ماده ساینده خیلی زود از بین برود. در این صورت، ماده ساینده به طور کامل استفاده نمی شود و هدر می رود.