روش آزمایش برای توزیع اندازه ذرات پودر الماس مصنوعی

روش های تشخیص توزیع اندازه پودر الماس عمدتاً شامل روش تصویری، روش ته نشینی، روش گریز از مرکز، روش لیزری، روش کولن و غیره می باشد.

 

1. روش تصویر
روش تصویری روشی برای تشخیص اندازه دانه پودر الماس توسط تحلیلگر تصویر ذرات است.
تحلیلگر تصویر ذرات به طور کلی از میکروسکوپ نوری، دوربین، کامپیوتر و نرم افزار آنالیز تشکیل شده است. هنگامی که اندازه ذرات اندازه گیری می شود، نمونه توسط اسلایدها و گلیسیرین به نمونه مشاهده ای تبدیل می شود، سپس برای مشاهده در زیر میکروسکوپ نوری قرار می گیرد و عکس نمونه توسط دوربین گرفته می شود، سپس برای تجزیه و تحلیل اندازه ذرات توسط نرم افزار آنالیز به کامپیوتر منتقل می شود. در شکل زیر نشان داده شده است).

از مزایای روش تصویر می توان به تشخیص شهودی، تجزیه و تحلیل مورفولوژی ذرات و غیره اشاره کرد. از معایب روش تصویر می توان به مقدار کم نمونه، نمایش ضعیف نتایج آزمایش، عملکرد خسته کننده و زمان بر بودن اشاره کرد.

2. روش تسویه حساب
اندازه‌گیری اندازه ذرات با ته نشینی ابزار و روشی برای اندازه‌گیری توزیع اندازه ذرات با نرخ رسوب ذرات در مایع است. روشی برای اندازه گیری توزیع اندازه پودر الماس با توجه به سرعت ته نشینی ذرات با اندازه ذرات مختلف در مایعات.

فرآیند اصلی آن این است که نمونه را در یک مایع خاص قرار دهید تا غلظت معینی از سوسپانسیون ایجاد شود، ذرات موجود در سوسپانسیون تحت تأثیر گرانش ته نشین می شوند.

 

سرعت ته نشین شدن ذرات به اندازه ذرات مربوط است. سرعت ته نشینی ذرات بزرگ سریع و ذرات کوچک کند است. سرعت ته نشینی ذرات به طور غیر مستقیم با اندازه گیری نرخ تغییر شدت نور در حالت تعلیق در زمان های مختلف منعکس می شود و توزیع اندازه ذرات محاسبه می شود. با این حال، اندازه گیری مستقیم سرعت ته نشینی ذرات در فرآیند اندازه گیری واقعی دشوار است. بنابراین معمولاً برای اندازه گیری میزان تغییر غلظت سوسپانسیون در عمق کمتر از سطح مایع برای تعیین غیر مستقیم سرعت ته نشینی ذرات و سپس اندازه گیری توزیع اندازه ذرات نمونه ها استفاده می شود.

3. سانتریفیوژ
برای ذرات ریزتر، روش ته نشینی گرانشی به زمان ته نشینی طولانی تری نیاز دارد و تا حد زیادی تحت تأثیر همرفت، انتشار، حرکت براونی و سایر عوامل در طول فرآیند ته نشینی قرار می گیرد که منجر به خطای اندازه گیری بزرگتر می شود.

 

برای غلبه بر این مشکلات معمولا از روش ته نشینی گریز از مرکز استفاده می شود. مخزن ته نشینی در یک دیسک چرخان با سرعت بالا قرار می گیرد تا سرعت ته نشینی ذرات را تسریع کند، بنابراین زمان اندازه گیری را بسیار کوتاه می کند، دقت اندازه گیری را بهبود می بخشد و امکان تشخیص ذرات بسیار ریز را فراهم می کند. آنالایزرهای اندازه ذرات گریز از مرکز اکنون با سرعت بیش از 20، 000 دور در دقیقه کار می کنند. حد تشخیص نانومتر است.

4. روش لیزری
روش لیزری توزیع اندازه را بر اساس پدیده فیزیکی که ذرات نور را پراکنده می کنند، اندازه گیری می کند. در کاربرد عملی، داده های اندازه گیری به دلیل زمان اندازه گیری کوتاه، به ویژه برای اندازه ذرات کمتر از 150 پایدار هستند. اندازه گیری پودر میکرومولار در کاربرد عملی شناخته شده است.

5. روش کرت
روش کورت که به روش مقاومت نیز معروف است از اصل مقاومت سوراخ کوچک استفاده می کند. هنگامی که ریز ذره از یک سوراخ کوچک عبور می کند، ریز ذره بخشی از فضای سوراخ کوچک را اشغال می کند و مایع رسانا را در سوراخ کوچک تخلیه می کند که باعث تغییر مقاومت در دو سر سوراخ کوچک می شود.

 

ابزار این سیگنال های مقاومت را پردازش می کند و توزیع اندازه را شمارش می کند. این روش اندازه گیری برای اندازه گیری نمونه های پودری با اندازه ذرات یکنواخت (یعنی توزیع اندازه ذرات باریک) و برای اندازه گیری اندازه و تعداد ذرات جامد کمیاب در آب مناسب است. دارای مزایای وضوح بالا، سرعت اندازه گیری سریع و عملکرد ساده است. اما کاستی هایی نیز وجود دارد مانند محدوده دینامیکی کوچک و حد پایین اندازه گیری ناکافی.