بریتانیا اولین باتری الماس-14 کربنی را ساخته است که می‌تواند دستگاه‌ها را برای هزاران سال انرژی دهد.

طبق اعلام سازمان انرژی اتمی بریتانیا در چهارمین روز، محققان این آژانس و دانشگاه بریستول با موفقیت اولین باتری الماسی کربن-14 جهان را ایجاد کردند. این نوع جدید باتری دارای عمر بالقوه هزاران سال است و انتظار می رود به یک منبع انرژی بسیار طولانی تبدیل شود. سارا کلارک، مدیر چرخه سوخت تریتیوم در سازمان انرژی اتمی بریتانیا، گفت که این یک فناوری نوظهور است که از الماس مصنوعی برای پوشاندن مقدار کمی کربن استفاده می‌کند-14 و توان مداوم در سطح میکرووات را در یک گاوصندوق و راه پایدار

(دوربین با شدت نور کم نور رادیویی ضعیفی را که از یک فیلم کربنی شبیه الماس مصنوعی ساخته شده از اتم‌های کربن-14 که پرتوهای بتا ساطع می‌کنند، می‌گیرد.)

 

اصل کار این باتری الماسی استفاده از واپاشی رادیواکتیو کربن ایزوتوپ رادیواکتیو-14 برای تولید سطوح پایین انرژی الکتریکی است. نیمه عمر کربن-14 حدود 5700 سال است. الماس به عنوان یک پوسته محافظ برای کربن عمل می کند-14، ضمن حفظ ظرفیت تولید برق، ایمنی را تضمین می کند. این باتری شبیه به پنل های خورشیدی کار می کند، اما باتری های الماس به جای استفاده از ذرات نور (فوتون)، الکترون های متحرک سریع را از ساختار الماس می گیرند. از نظر سناریوهای کاربردی، این نوع جدید باتری را می توان در تجهیزات پزشکی مانند ایمپلنت چشم، سمعک و ضربان ساز استفاده کرد و نیاز به تعویض و درد را برای بیماران به حداقل رساند. علاوه بر این، برای استفاده در محیط های شدید روی زمین و فضا نیز مناسب است.

 

به عنوان مثال، این باتری ها می توانند دستگاه هایی مانند برچسب های فرکانس رادیویی فعال (RF) را تغذیه کنند که برای ردیابی و شناسایی اشیایی مانند فضاپیما یا محموله ها استفاده می شود. گفته می‌شود که باتری‌های الماسی کربن-14 می‌توانند برای چندین دهه بدون تعویض کار کنند، و آنها را به گزینه‌ای امیدوارکننده برای مأموریت‌های فضایی و برنامه‌های زمینی از راه دور تبدیل می‌کند که در آن تعویض باتری سنتی امکان‌پذیر نیست.

درباره سازمان انرژی اتمی بریتانیا و دانشگاه بریستول
سازمان انرژی اتمی بریتانیا (UKAEA) یک آژانس تحقیقاتی ملی زیر نظر وزارت تجارت، انرژی و استراتژی صنعتی بریتانیا است که تحقیقات مربوط به همجوشی هسته ای کنترل شده را در بریتانیا و اروپا انجام می دهد.

دانشگاه بریستول (دانشگاه بریستول)، که به عنوان بریستول شناخته می‌شود، باتری‌های الماس رادیواکتیو را در اوایل سال 2016 توسعه داد. این فناوری از زباله‌های هسته‌ای برای تولید الماس مصنوعی استفاده می‌کند که می‌تواند جریان الکتریکی ضعیفی را هنگامی که در میدان تشعشع قرار می‌گیرد تولید کند. از آن زمان تولید برق وارد «عصر الماس» شده است.